Στο μονοπάτι του Λούσιου

Λίγο έξω από τη Δημητσάνα, στο ύψος του Υπαίθριου Μουσείου Υδροκίνησης, το μονοπάτι 32 συνεχίζει την πορεία του προς το Γύθειο, περνώντας από το εντυπωσιακό φαράγγι του Λούσιου. Για πολλούς είναι το ωραιότερο τμήμα του μονοπατιού, με πολλούς ανεκτίμητους φυσικούς και ιστορικούς θησαυρούς.

Κείμενο/Φωτογραφίες: Ανδρέας Καλογερόπουλος

Ο ποταμός Λούσιος, πηγάζει από την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής κοντά στο Καλονέρι και έχει μήκος 23χλμ μέχρι να ενωθεί με τον Αλφειό κοντά στην Καρύταινα. Το όνομά του οφείλεται στις νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα που έλουσαν στα νερά του τον νεογέννητο Δία.

Στη Δημητσάνα λειτουργούσαν την εποχή της επανάστασης 14 μπαρουτόμυλοι

Από το Μουσείο Υδροκίνησης το μονοπάτι ξεκινά κατηφορικά μέσα σε καταπράσινο περιβάλλον υπό τον ήχο των τρεχούμενων νερών. Στο δρόμο μας συναντούμε πινακίδες που μας ενημερώνουν για την ύπαρξη των παλαιών μπαρουτόμυλων της περιοχής που τροφοδοτούσαν με μπαρούτη τις ανάγκες της επανάστασης. Θαυμάζουμε γύρω μας την οργιώδη βλάστηση που ισορροπεί την τραχιά όψη των βράχων με αγριελιές, κουτσουπιές, πουρνάρια, δάφνες και σφεντάμια. Αν έρθετε την άνοιξη, θα θαυμάσετε διάφορα αγριολούλουδα και πολλά είδη ορχιδέας.

Η Μονή Φιλοσόφου με τον όμορφο προαύλιο χώρο

Σε λίγο βλέπουμε τη νέα Μονή Φιλοσόφου που ιδρύθηκε τον 17ο αώνα και λειτουργεί ως Μετόχι της Μονής Προδρόμου, ενώ λίγα μέτρα πιο μακριά βρίσκεται και η Παλαιά Μονή Φιλοσόφου που ιδρύθηκε το 963 και είναι γνωστή και ως  «κρυφό σχολειό».

Η Παλαιά Μονή Φιλοσόφου

Στη συνέχεια της πορείας μας διακρίνουμε τη Μονή Προδρόμου που στέκεται τόσους αιώνες μπροστά από τον κάθετο βράχο σαν αετοφωλιά. Κατεβαίνουμε πιο χαμηλά και χάνοντας ύψος, ο κελαριστός ήχος του νερού και τα υδρόφιλα είδη δέντρων, τα πλατάνια και οι λεύκες κάνουν πιο έντονη την παρουσία τους.

Η Μονή Προδρόμου

Η Μονή Προδρόμου ιδρύθηκε κατά την παράδοση στα μέσα του 12ου αιώνα και έχει αξιόλογη βιβλιοθήκη και φιλοσοφικά βιβλία. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας,  χρησίμευσε ως καταφύγιο από τις επιδρομές των Τούρκων και σαν ορμητήριο των οπλαρχηγών. Η πύλη της μονής ακόμα και σήμερα παραμένει διάτρητη από τα βόλια των πολιορκητών.

Η πύλη της μονής διάτρητη από τα βόλια

Η διαδρομή μας καταλήγει στην Αρχαία Γόρτυνα, μία από τις σημαντικότερες Αρκαδικές πόλεις της αρχαιότητας που ήκμασε κατά τους Κλασικούς και Ελληνιστικούς χρόνους, κοντά στο χωριό Ατσίχολος. Δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο, υπάρχει ο βυζαντινός ναός Αγίου Ανδρέα Γόρτυνας που χτίστηκε πριν τον 11ο αιώνο πάνω σε λείψανα ρωμαϊκού κτηρίου.

Η Αρχαία Γόρτυνα

Το μονότοξο γεφύρι του Ατσίχολου είναι το τέλος της διαδρομής μας. Χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και χτίστηκε από τους περίφημους Λακαδινούς μαστόρους της πέτρας κοντά στις εκβολές του Λούσιου που ενώνεται με τον Αλφειό ποταμό.

Ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ανδρέα
Το μονότοξο γεφύρι του Ατσίχολου

Timbertrail.gr 

Αφήστε ένα σχόλιο