Στη Στυμφαλία με ποδήλατο

Μία ποδηλατική εκδρομή στην περιοχή της Στυμφαλίας ήταν στα σχέδιά μας από καιρό. Το πρωί της Κυριακής ξεκινήσαμε από την Αθήνα, με προορισμό τη Λαύκα, ένα όμορφο ορεινό χωριουδάκι με λίγες εκατοντάδες κατοίκους που βρίσκεται στα ριζά του Ολίγυρτου. Η περιοχή  προσφέρεται για εναλλακτικό τουρισμό, αφού η φυσική ομορφιά του τοπίου και η ιστορική κληρονομιά δίνουν στη Στυμφαλία μοναδικά πλεονεκτήματα.
Κείμενο/φωτογραφίες: Ανδρέας Καλογερόπουλος

       
Η λίμνη Στυμφαλία, ένας σημαντικός υγροβιότοπος που συνδέεται με την ελληνική μυθολογία

Μετά το Κιάτο οι πινακίδες μάς οδηγούν εκτός της Ολυμπίας οδού με κατεύθυνση προς τη Στυμφαλία. Περνάμε το χωριό Σούλι και κινούμαστε στον επαρχιακό δρόμο Κιάτου-Βυτίνας. Το τοπίο γύρω μας είναι υπέροχο, καθώς διασχίζουμε μία ημιορεινή ζώνη με απέραντους αμπελώνες. Προσπερνάμε τη διασταύρωση για το Κεφαλάρι, ένα γραφικό χωριό στους πρόποδες της Μικρής Ζήρειας και συνεχίζουμε οδηγώντας προς τη λίμνη Στυμφαλία.

Η περιοχή φημίζεται για τα ψητά της. Γουρουνόπουλα στη σούβλα, αρνίσια παϊδάκια και κάθε λογής κρεατικά ψήνονται από νωρίς στις ταβέρνες της περιοχής. Λίγο μετά τους Καλιανούς, στο αριστερό μας χέρι θα δούμε την πρώτη εικόνα της λίμνης Στυμφαλίας. Γνωστή από την ελληνική μυθολογία, η Στυμφαλία ήταν ο τόπος που ο Ηρακλής πραγματοποίησε τον έκτο του Άθλο και αντιμετώπισε τις φοβερές Στυμφαλίδες Όρνιθες, αφού τις παρέσυρε να βγουν από την πυκνή βλάστηση της λίμνης, χάρη στα χάλκινα κρόταλα που του έδωσε η θεά Αθηνά. Επίσης, στις όχθες της Στυμφαλίας ήταν χτισμένη και η Αρκαδική πόλη Στύμφαλος. Το κομμάτι που έχει ανασκαφεί είναι της ύστερης κλασικής περιόδου και περιλαμβάνει παλαίστρες και θέατρο. Για να φτάσουμε στον αρχαιολογικό χώρο, ακολουθούμε  το μονοπάτι που ξεκινά από την φράγκικη μονή Ζαρακά, ανάμεσα στη Στυμφαλία και τα Κιόνια.

Συνεχίζοντας το δρόμο μας, στο δεξί μας χέρι ένας σύντομος αφάλτινος δρόμος ανηφορίζει προς το ΜουσείοΠεριβάλλοντος της Στυμφαλίας σ’ ένα χώρο που αποτυπώνει την αλληλεξάρτηση του ανθρώπου με τη φύση στην περιοχή, που είναι ενταγμένη στο δίκτυο natura και αποτελεί σημαντικό υγροβιότοπο.

Ανηφορίζοντας στους χωμάτινους δρόμους του Ολίγυρτου με πανορασμική θέα στον κάμπο του Φενεού

Αφού περάσουμε τα Κιόνια και το Καρτέρι, ο δρόμος διασταυρώνεται. Δεξιά ανηφορίζει προς την Καστανιά και ευθεία συνεχίζει μέχρι τη Λαύκα. Αφετηρία της διαδρομής μας οι πέτρινες πηγές που τρέχουν απέναντι από την πλατεία του χωριού. Αυτό που εντυπωσιάζει στη Λαύκα περισσότερο από κάθε άλλο, είναι η θέση της κάτω από τις κατάφυτες από τα έλατα πλαγιές του Ολίγυρτου.

Το ξωκλήσσι του Αγ. Ιωάννη
Λαύκα.

Γεμίζουμε τα παγούρια μας και ανηφορίζουμε τον ασφάλτινο δρόμο προς την Καστανιά και στρίβονητας αριστερά ακολουθούμε το δρόμο προς το Φενεό. Σε χαρακτηριστικό διάσελο στα αριστερά μας ακολουθούμε τον χωματόδρομο που κινείται ελαφρώς ανηφορικά. Είναι άνοιξη και η φύση εντυπωσιάζει με τη χρωματική της παλέτα και τα μεθυστικά της αρώματα. Οι μέλισσες από τα παρακείμενα μελίσσια αντλούν το νέκταρ των φυτών και βουίζουν σε σμήνη. Καθώς ανηφορίζουμε, απλώνεται μπροστά μας το οροπέδιο του Φενεού και στις άκρες διακρίνονται τα χωριά Μοσιά & Γκούρα. Απέναντι στέκεται υπερήφανος ο ορεινός όγκος της Ντουρντουβάνας και και λίγο πιο πίσω ο Χελμός. Ονομαστό προϊόν της περιοχής που καλλιεργείται στο οροπέδιο, είναι η περίφημη φάβα του Φενεού. Ένα προϊόν υψηλής διατροφικής αξίας που καλλιεργείται επιτυχώς εδώ και πολλά χρόνια στην περιοχή.

Το οροπέδιο του Φενεού με την Ντουρντουβάνα και στο βάθος ο Χελμός

Ο χωμάτινος δρόμος κινείται περιμετρικά του βουνού και αποκαλύπτει τις φυσικές ομορφιές του Ολίγυρτου που είναι κατάφυτος από ελατοδάση. Μοναδική παραφωνία στο όμορφο τοπίο, είναι  η θεόρατη κεραία της κινητής τηλεφωνίας που μάλλον αναγκαίο κακό θα χαρακτήριζε κανείς. Ανάμεσα στις φυσικές εναλλαγές του τοπίου, η παρέα μας ποδηλατεί και ανεφοδιάζεται με ενεργειακά σνακς, προκειμένου να ανταποκριθεί στις μυϊκές ανάγκες μια πολύωρης ποδηλατικής διαδρομής. Παστέλια, αποξηραμένα σύκα, μπανάνες, μανταρίνια και νερό είναι τα καύσιμά μας.

Μετά από μια συνεχόμενη ξεκούραστη κατηφόρα, η διαδρομή μας περνάει από το ξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη με την πηγή και τον όμορφο περίβολο. Ευκαιρία να ξεκούραση γιατί ακολουθεί ανηφόρα μέχρι να μπούμε στο τελευταίο τμήμα της διαδρομής.  Από την τοποθεσία αυτή, περνάει και το ορειβατικό μονοπάτι που ξεκινά από τη Λαύκα για τη Σκίπιζα, την κορυφή του Ολίγυρτου.

Αφού περάσαμε τις ανηφόρες, ο δρόμος μας κατηφορίζει με υπέροχη θέα στη λεκάνη της Στυμφαλίας και τη Ζήρεια. Σύντομα επιστρέφουμε στην αφετηρία μας, αποκομίζοντας όμορφες εικόνες και εμπειρίες από την ορεινή Κορινθία.


Χιλιομετρικές αποστάσεις

Αθήνα-Κιάτο 107χλμ διάρκεια 1:10′
Κιάτο-Λαύκα 46χλμ διάρκεια 46′
Αθήνα-Λαύκα 150χλμ διάρκεια:1:50′

Αφήστε ένα σχόλιο