Σύνδρομο απιοειδούς μυός PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Runner's Injuries

          syndromo_apioeidous                                                                

6/7/16

Όλα ξεκίνησαν αρκετά αθώα: ένα πρωτόγνωρο σφίξιμο βαθιά μέσα στον αριστερό γλουτό, μια μέρα που ήμουν στα φόρτε μου γιατί έτρεχα στα αγαπημένα μου μονοπάτια. Το επόμενο πρωί, το σφίξιμο είχε μετατραπεί σε οξύ πόνο με παλμικά χτυπήματα που αντανακλούσε ψηλά στην πλάτη. Η καθιστή στάση επιδείνωνε τα πράγματα. Το ίδιο και η ορθοστασία. Πήγα στο γιατρό. Η διάγνωση ήταν διολίσθηση μεσοσπονδύλιου δίσκου (δισκοκήλη).

Του Άμπερ Κρίγκερ*
Το πρόγραμμα αποκατάστασης απαιτούσε ανάπαυση. Μετά από μερικές εβδομάδες τρελού πόνου, μια δεύτερη γνώμη αποκάλυψε τον αληθινό ένοχο: ο μικροσκοπικός, απιοειδής μυς, στον οποίο δεν δίνεται αρκετή βαρύτητα.

Κατά πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα, η περίπτωση μου είναι κοινή. «Όταν ο απιοειδής φλεγμαίνει, μπορεί να ασκήσει πίεση στο ισχιακό νεύρο», εξηγεί ο Δρ Τζέφρι Κ. Γουάνγκ, επικεφαλής στο Πανεπιστημιακό Κέντρο παθήσεων της σπονδυλικής στήλης, που βρίσκεται στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Η εν λόγω πίεση ασκείται στο ισχιακό νεύρο αλλά σε  χαμηλότερο σημείο από αυτήν που ασκεί ένας μεσοσπονδύλιος δίσκος με διόγκωση ή κήλη. Κοινή εκδήλωση και των δύο είναι ο πόνος, το μυρμήγκιασμα και το μούδιασμα κατά μήκος του νεύρου. Επειδή και οι δύο παθήσεις έχουν παρεμφερή συμπτώματα, καθώς επίσης επειδή πολλοί γιατροί δεν είναι καλά πληροφορημένοι για το σύνδρομο απιοειδούς μυός, συχνά γίνεται κακή διάγνωση της πάθησης ως πρόβλημα δίσκου, ή η διάγνωση είναι παντελώς άστοχη.

 Ανηφορικός πόνος

Χωμένος κάτω από τον μείζονα γλουτιαίο, ο απιοειδής μυς εκτείνεται από τη λεκάνη ως το ισχίο, μέσω του ισχιακού τρήματος, περνώντας πάνω από το ισχιακό νεύρο μέχρι το σημείο όπου το νεύρο αλλάζει κατεύθυνση προς το πόδι. Φλεγμονή μπορεί να προκληθεί στον απιοειδή, από τραυματισμό στο ισχίο, όπως π.χ. από πτώση, ή από παρατεταμένο κάθισμα, για παράδειγμα σε πολύωρη πτήση. Στους δρομείς ωστόσο, ενοχοποιούνται οι τραυματισμοί από υπερβολική καταπόνηση.

Ως εξωτερικός στροφέας μυς, ο απιοειδής δραστηριοποιείται όταν τρέχετε σε ανηφόρες. Συμβάλλει στη σταθεροποίηση του ισχίου όταν τρέχετε σε ανώμαλο έδαφος. Στην περίπτωσή μου, το πάθος μου για τεχνικά απότομα ανηφορικά μονοπάτια, υπήρξε σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας.

 Έλλειψη νέων ίσον καλά νέα

«Δεν είναι εύκολη η διάγνωση», λέει ο Δρ Γουάνγκ. «Πρώτον, πρέπει να αποκλείσουμε τις πιο σοβαρές ασθένειες». Ο γιατρός πρέπει να σας πάρει λεπτομερέστατο ιστορικό και να σας κάνει ενδελεχή κλινική εξέταση, μαζί με τεστ αντανακλαστικών και δύναμης, ώστε να συμπεράνει αν το νεύρο πιέζεται στο ύψος της σπονδυλικής στήλης. Η Δρ Τζούλι Σίλβερ, επίκουρη καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στο τμήμα της Φυσιατρικής και Αποκατάστασης, συστήνει να «επιλέξετε έναν γιατρό που ειδικεύεται σε μυοσκελετικές παθήσεις, όπως φυσίατρο, ορθοπεδικό ή αθλητίατρο.

Αν υπάρχουν ενδείξεις για δισκοπάθεια, ο γιατρός πιθανόν να σας ζητήσει να κάνετε μαγνητική τομογραφία της σπονδυλικής στήλης. Αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, πανηγυρίστε, και στη συνέχεια ρωτήστε μήπως μπορεί να πάσχετε από σύνδρομο απιοειδούς μυός.

 Αντιμετώπιση του πόνου

Ανεξάρτητα από το αίτιο, «η ανακούφιση από τον πόνο είναι πρωτεύουσας σημασίας για την αντιμετώπιση της ασθένειας», λέει η Δρ Σίλβερ. Πρέπει να σταματήσετε το τρέξιμο. Αυτό δεν σημαίνει να ακινητοποιηθείτε. Το τρέξιμο μέσα στο νερό είναι μια καλή εναλλακτική λύση, όπως και η ποδηλασία αν μπορείτε να καθίσετε στη σέλα χωρίς να πονάτε. Η κολύμβηση δεν ενδείκνυται επειδή κινητοποιεί αυτές τις μυϊκές ομάδες.  

Η συνήθης αντιμετώπιση του συνδρόμου απιοειδούς μυός αποσκοπεί στη μείωση της πίεσης που ασκείται στο ισχιακό νεύρο, με αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα, με τη χρήση πάγου και με ελαφρές διατάσεις. Η Δρ Σίλβερ σας συμβουλεύει να κάθεστε σε μαξιλάρι καθώς και να μένετε συχνά σε όρθια στάση. Το μασάζ με υπέρηχους και οι μαλάξεις επιταχύνουν την αποκατάσταση. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μυοχαλαρωτικές ενέσεις με τοπικό αναισθητικό, στεροειδές ή Μπότοξ έχουν αποδειχθεί επιτυχείς και επιπλέον χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση. Ως έσχατη λύση, ο απιοειδής μυς μπορεί να διαχωριστεί ή να αφαιρεθεί με επέμβαση που δεν χρήζει νοσηλείας.

 Καθ’ οδόν για την αποκατάσταση

Μόλις ελαττωθεί ο πόνος, μπορεί να ξεκινήσει η αποκατάσταση. «Το σύνδρομο απιοειδούς στους δρομείς είναι πολύ συχνά συσσωρευτικό ζήτημα», λέει ο Τοντ Τζ. Κρουζ, διευθυντής του Βορειοδυτικού Κέντρου Φυσικοθεραπείας του Πόρτλαντ, στο Όρεγκον. Γι’ αυτόν το λόγο, στο πρόγραμμα αποκατάστασης πρέπει κατ’ αρχάς να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι που άπτονται της εμβιομηχανικής, όπως ο υπερπρηνισμός και η διαφορά μήκους των ποδιών, που ίσως ευθύνονται για την ερεθισμό του απιοειδούς μυός κατά το τρέξιμο.

 Στη συνέχεια, ο Κρουζ προτείνει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατατικών ασκήσεων που δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον απιοειδή μυ. «Είναι σημαντικό να ψάξουμε για περιφερειακά σφιξίματα μυών που ενδεχομένως ενοχοποιούνται για την υπερφόρτωση του απιοειδούς μυός ή μπορούν να παρεμποδίσουν την αποκατάσταση. Σφιγμένοι δικέφαλοι, καμπτήρες μύες, λαγονοκνημιαίες ταινίες και κνήμες, πιθανόν να αποτελούν μέρος του προβλήματος.

 Τελικά, οι δρομείς ανώμαλου δρόμου πρέπει να διατηρούν δυνατό τον κορμό του σώματος για να βελτιώσουν τη σταθερότητά τους σε κακοτράχαλο έδαφος.

 Αν έχετε πόνο στους γλουτούς ή στη ράχη, μην τον αγνοείτε. Εφόσον αποδειχθεί ότι πρόκειται για σύνδρομο απιοειδούς μυός, διατηρήστε την υπομονή σας και ολοκληρώστε τη φυσικοθεραπεία σας. Επιλέξτε κάποιον επαγγελματία που γνωρίζει, γιατί αυτός ο πόνος στο γλουτό δεν πρόκειται να φύγει από μόνος του.

 *Ο Άμπερ Κρίγκερ ζει, γράφει και τρέχει ανώμαλο δρόμο στο Πόρτλαντ της πολιτείας του Όρεγκον στις Η.Π.Α.

Dromeasclub.gr