Ποδηλατώντας με ασφάλεια PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
ΜΤΒ Ιnjuries
Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014 17:27

 bike 9

Το πάθος της Jen είναι η ποδηλασία. Αν και η περιοχή που ζει στα βουνά του San Juan του Κολοράντο είναι ένα ονειρικό πεδίο για ορεινή ποδηλασία, η Jen επιλέγει να μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην ορεινή ποδηλασία και στην ποδηλασία δρόμου. Όμως ένα ατύχημα στο Prospect trail, με το ΜΤΒ της, την έκανε να σκεφτεί ξανά το θέμα της ασφάλειας στην ποδηλασία, συγκρίνοντας μάλιστα τις συνθήκες στο βουνό  με αυτές στο δρόμο. Ας ακολουθήσουμε την σκέψη της, ψάχνοντας παράλληλα και τους δικούς μας προβληματισμούς αλλά και βγάζοντας χρήσιμα και ωφέλιμα συμπεράσματα.

Eπιμέλεια: Ανδρέας Καλογερόπουλος

"Έπειτα από σχεδόν τρεις εβδομάδες από την διάσειση μου, επεχείρησα σήμερα την πρώτη μου ποδηλατική βόλτα στο βουνό. Διασχίσαμε το μονοπάτι Prospect Trail στο Τελουράιντ. Ο γιατρός με είχε προειδοποιήσει να μην ανέβω στο ποδήλατο για μια με δυο εβδομάδες μετά από την πτώση μου. Μια δευτέρου βαθμού διάσειση είναι κάτι σοβαρό και δεν ήθελε να διακινδυνεύσω εκτενέστερη εγκεφαλική βλάβη.

Το γεγονός αυτό με έκανε να σκεφτώ, ότι ίσως θα έπρεπε απλώς να ασχοληθώ για λίγο με την ποδηλασία δρόμου. Η ποδηλασία δρόμου είναι μάλλον ασφαλέστερη. Σωστά; Με απασχολούσε συνεχώς το θέμα της ασφάλειας στην ποδηλασία δρόμου σε σχέση με το βουνό μετά την πτώση μου. Είναι κάποιο από τα δυο ασφαλέστερο;

Ως οικογένεια ασχολούμαστε τόσο με την ποδηλασία δρόμου όσο και με την ποδηλασία βουνού (ορεινή ποδηλασία). Ασχολούμαστε και με τα δυο το ίδιο, συμμετέχοντας επίσης σε ορισμένες ποδηλατικές διοργανώσεις στο δρόμο ή στο βουνό και σε αγώνες κατά την διάρκεια του χρόνου.  Κατά την ενασχόληση μου με την ποδηλασία δρόμου είχα μια πτώση και τώρα δυο άσχημες πτώσεις κατά την διάρκεια της ορεινής ποδηλασίας. Στο ενδιάμεσο διάστημα είχα διάφορα μικρότερα ατυχήματα στην ορεινή ποδηλασία, ενώ δεν είχα καμία άλλη πτώση στην ποδηλασία δρόμου.

Θα έλεγα ότι οι περισσότεροι από τους φίλους μας ανήκουν είτε στην μια είτε στην άλλη κατηγορία ποδηλασίας και όχι και στις δυο. Εκείνοι που αρέσκονται στην ποδηλασία δρόμου, θεωρούν ότι η ορεινή ποδηλασία είναι πολύ επικίνδυνη και παρακινδυνευμένη και εκείνοι που ασχολούνται με την ορεινή ποδηλασία λένε το ίδιο για όσους ασχολούνται με την ποδηλασία δρόμου. Έχουμε έναν φίλο που λέει ότι η γυναίκα του θα του απαγόρευε να συμμετάσχει σε οποιουδήποτε είδους ποδηλασία δρόμου λόγω του κινδύνου, παρόλο που συμμετέχει σε αγώνες ορεινής ποδηλασίας και μάλιστα σε αρκετά ακραία εδάφη.

Η ποδηλασία δρόμου δεν διαθέτει ευκολότερη καμπύλη μάθησης. Αν μπορεί κανείς να κάνει ποδήλατο μπορεί να βγει στο δρόμο και να αυτοαποκαλείται  “roadie” («δρομίστας»). Επίσης μπορεί κανείς να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο σύγκρουσης, οδηγώντας αργά. Η αρχή ταχύτητα δεν εμποδίζει την ασφάλεια σας όπως δεν την εμποδίζει και στην ορεινή ποδηλασία.

Η πτώση όμως είναι συνήθως άσχημη και δεν ευθύνεται για αυτή ο αναβάτης. Λόγω του ότι κανείς ποδηλατεί μέσα στην κίνηση και/ή σε κοντινή απόσταση με άλλους αναβάτες δεν μπορεί κανείς να διασφαλίσει την ασφάλεια του.

Όταν έπεσα στην διάρκεια  ποδηλασίας δρόμου, είχα βγει για προπόνηση στο Boulder με άλλες 10 γυναίκες. Όλες τους ήταν επαγγελματίες αναβάτες εκτός από δυο που ήταν αρχάριες. Καθώς η ομάδα μας σταμάτησε απότομα, οι αρχάριες δεν κατάφεραν να προειδοποιήσουν έγκαιρα εκείνες που τις ακολουθούσαν (μια εκ των οποίων ήμουν εγώ). Λόγω της μικρής απόστασης μεταξύ των μελών της ομάδας, δεν πρόλαβα να αντιδράσω στο ξαφνικό φρενάρισμα μπροστά από εμένα και έπεσα από το ποδήλατο μου μέσα στην κίνηση. Τα αυτοκίνητα δεν με χτύπησαν (ευτυχώς). Μπόρεσα να σηκωθώ και να επιστρέψω στο σπίτι με το ποδήλατο αλλά ανέπτυξα μια αρκετά σοβαρή επιφύλαξη σχετικά με την ποδηλασία δρόμου. Μου πήρε πολύ καιρό να ξανασυμμετάσχω σε ομαδική ποδηλασία μετά από αυτό και εξακολουθώ να είμαι αρκετά επιλεκτική με τους ανθρώπους με τους οποίους ποδηλατώ. Σε περίπτωση συμμετοχής σε αγώνα ποδηλασίας δρόμου ή σε αγώνα τύπου crit (τύπος αγώνα μικρής απόστασης που διοργανώνεται σε αποκλεισμένους δρόμους της πόλης), θα με βρείτε στην πρώτη γραμμή στους πρώτους λίγους αναβάτες ή σε μεγάλη απόσταση πίσω. Μάλλον εκείνη η πτώση εξακολουθεί να με κάνει κάπως νευρική.

Η ορεινή ποδηλασία προϋποθέτει την δεξιότητα και την κατάλληλη ταχύτητα και φόρα για να παραμείνει κανείς ασφαλής. Όσο περισσότερο αναπτύσσει κανείς την
mtb parnithaαυτοπεποίθηση και τις δεξιότητες του, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες σύγκρουσης.  Το να έχει όμως κανείς αρκετή αυτοπεποίθηση για να κατέβει μια βραχώδη πλαγιά με 30 μίλια την ώρα και να πέφτει- δεν λέει!

Όταν μου ζητήθηκε να ποδηλατήσω στο μονοπάτι  Prospect, ένιωθα πολύ ενθουσιασμένη και έτοιμη είχα όμως έναν μικρό δισταγμό. Το Prospect δεν είναι κάποιο καθαρό, στενό ποδηλατικό μονοπάτι. Είναι ριζώδες, βραχώδες, λασπωμένο και 100% συναρπαστικό μέρος για backcountry διαδρομές.  Μπορεί κανείς να ακολουθήσει με αυτοπεποίθηση και χωρίς κανέναν φόβο ένα τέτοιο μονοπάτι. Και πάλι σκέφτηκα …ίσως δεν θα έπρεπε να απομακρυνθώ από το δρόμο για λίγο.

Έπειτα καθώς ετοιμαζόμουν σήμερα το πρωί είδα μια ανάρτηση στο Facebook. Ο Saturday Dale Stetina, πρώην επαγγελματίας δικυκλιστής και πατέρας του ποδηλάτη της επαγγελματικής ομάδας ποδηλασίας Garmin Sharp, Peter Stetina, ενεπλάκη σε ποδηλατικό ατύχημα στο δρόμο και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Παρέκκλινε απότομα της πορείας του για να αποφύγει ένα αυτοκίνητο που βγήκε μπροστά του. Ένας πρώην επαγγελματίας ποδηλάτης που είχε βγει έξω για μια συνηθισμένη βόλτα με το ποδήλατο βρισκόταν τώρα αντιμέτωπος με μια αβέβαιη εξέλιξη της υγείας του.

Εξακολουθώ να μην είμαι σίγουρη σχετικά με το ποια από τις δυο δραστηριότητες είναι πιο «ασφαλής». Από την μια πλευρά η ορεινή ποδηλασία, είναι γεμάτη εγγενή ρίσκα, όμως είναι πιο ασφαλής λόγω του ότι ο αναβάτης έχει συνήθως τον έλεγχο. Ούτε αυτοκίνητα ούτε άλλοι αναβάτες εμπλέκονται στην διαδρομή σου. Η  πτώση μου λόγω σύγκρουσης πριν από τρεις εβδομάδες ήταν δικό μου σφάλμα. Παρόλο που δεν είμαι σίγουρη για το τι έγινε, η πέτρα δεν ήρθε μόνη της κατά πάνω μου. Έκανα κάποιο λάθος. Από την άλλη πλευρά στην ποδηλασία δρόμου, υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες για μια σύγκρουση. Αν και δεν υπάρχουν πέτρες, ρίζες, και άλλα εμπόδια για να ανησυχεί κανείς θα πρέπει ωστόσο να ανησυχεί για τα σφάλματα των άλλων.

Για μένα η λύση είναι να κάνει κανείς αυτό που αισθάνεται σωστό κάθε φορά λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη του τους κινδύνους. Δεν μπορώ να ελέγξω πλήρως τα ατυχήματα κατά την ποδηλασία στο βουνό ή στον δρόμο αλλά μπορώ να ελέγξω τον φόβο μου και να είμαι όσο το δυνατόν καλύτερα προετοιμασμένη."

Timbertrail.gr
 

ahm logo_gr

worldsmarathons

               logo1   

logo marathonios_2018

αρχείο λήψης