Ορεινή πεζοπορία: γνωρίστε ένα υπέροχο σπορ PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
MOUNTAIN FUN

france_travel_guide_hiking

21/3/16

Η ορεινή πεζοπορία είναι μια υπαίθρια δραστηριότητα, η οποία συνίσταται σε περπάτημα στην φύση, σε ορεινές περιοχές. Οι φίλοι της πεζοπορίας  χρησιμοποιούν συνήθως σηματοδοτημένα ορειβατικά μονοπάτια. Λόγω του, ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά δημοφιλή δραστηριότητα, έχουν δημιουργηθεί παγκοσμίως αμέτρητοι Σύλλογοι πεζοπορίας.

Επιμέλεια: Ανδρέας Καλογερόπουλος 

Επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν τα οφέλη διαφορετικών ειδών πεζοπορίας για την ανθρώπινη υγεία. Ο όρος πεζοπορία είναι κατανοητός σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες, υπάρχουν ωστόσο διαφορές ως προς την χρήση του.

Σχετικοί Όροι

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο όρος πεζοπορία αναφέρεται στο περπάτημα σε υπαίθριους χώρους μέσα από μονοπάτια για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Η πεζοπορία μιας ημέρας, αναφέρεται στην ολοκλήρωση της συγκεκριμένης δραστηριότητας μέσα σε μια μέρα χωρίς να απαιτείται νυχτερινή κατασκήνωση. Οι πεζοπορίες ημερών με κατασκήνωση αναφέρονται ως πεζοπορία με κατασκήνωση (backpacking). Στο Ηνωμένο Βασίλειο η πεζοπορία αναφέρεται ως περιπλάνηση, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση της Οργάνωσης Πεζοπορίας που ακούει στο όνομα Περιπλανώμενοι (Ramblers).

O όρος bushwhacking, αναφέρεται στην πεζοπορία μέσα από πυκνά δάση, χαμόκλαδα ή θάμνους, κατά την διάρκεια της οποίας απαιτείται η απώθηση της βλάστησης στην άκρη. Σε ακραίες συνθήκες , όπου η βλάστηση είναι τόσο πυκνή που παρεμποδίζει την προσπέλαση, οι πεζοπόροι χρησιμοποιούν ένα ειδικό μαχαίρι για να καθαρίζουν το μονοπάτι. Οι Αυστραλοί χρησιμοποιούν τον όρο bushwhacking για την πεζοπορία εντός και εκτός μονοπατιών. Οι Νέο- Ζηλανδοί  χρησιμοποιούν τον όρο περπάτημα σε ανώμαλο έδαφος - tramping (ειδικά για πεζοπορίες με διανυκτέρευση και για μεγαλύτερα ταξίδια)ή περπάτημα μέσα από πυκνή βλάστηση.

Η πολυήμερη πεζοπορία στις ορεινές περιοχές της Ινδίας, του Νεπάλ, της Βόρειας Αμερικής, της Νότιας Αμερικής και το Ορέων της Ανατολικής Αφρικής, αναφέρεται επίσης και ως trekking (μακρινό, επίπονο ταξίδι με τα πόδια). Στον ίδιο όρο αναφέρονται επίσης και οι Ολλανδοί. Η διαδρομή μέσα από ένα μεγάλο μονοπάτι, από την μια άκρη ως την άλλη, αναφέρεται σε κάποια μέρη επίσης ως trekking ή ως thru-hiking. Στις διαδρομές αυτές συμπεριλαμβάνονται τα Απαλάχια (Appalachian Trail- AT) και το Long Trail (LT).

 Εξοπλισμός

Ο εξοπλισμός που απαιτείται για την πεζοπορία εξαρτάται από την διάρκεια και την πηγή. Γενικά οι πεζοπόροι κουβαλούν στο σακίδιο τους νερό, τροφή και ένα χάρτη ενώ συνήθως φοράνε ειδικά μποτάκια πεζοπορίας για να προστατεύουν τα πόδια τους από το ανώμαλο έδαφος. Μερικές Οργανώσεις, όπως η «Mountaineers», προτείνουν μια ειδική λίστα, όπως εκείνη που συμπεριλαμβάνει τα δέκα βασικά είδη εξοπλισμού. Σε αυτή συμπεριλαμβάνονται αντικείμενα όπως η πυξίδα, γυαλιά ηλίου, αντηλιακό, ρούχα, φακός, κουτί πρώτων βοηθειών, προσάναμμα και μαχαίρι. Άλλες πηγές συνιστούν πρόσθετα αντικείμενα, όπως εντομοαπωθητικά και κουβέρτες έκτακτης ανάγκης. Πολύτιμη είναι επίσης στις μέρες μας η βοήθεια μιας ηλεκτρονικής συσκευής πλοήγησης (GPS), ειδικά σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας ή σε άγνωστε περιοχές.

Οι υποστηρικτές των ανάλαφρων αποσκευών, ισχυρίζονται ότι οι μεγάλες λίστες απαιτούμενων αντικειμένων αυξάνουν το βάρος του σακιδίου και ως εκ τούτου την κούραση και τις πιθανότητες τραυματισμού. Αντιθέτως προτείνουν ως στόχο την μείωση του βάρους του σακιδίου, έτσι ώστε ο πεζοπόρος να μπορεί να διανύσει ευκολότερα μεγάλες αποστάσεις. Ακόμα και η χρήση ειδικών υποδημάτων για μεγάλες αποστάσεις πεζοπορίας είναι αμφιλεγόμενη ανάμεσα στους υποστηρικτές του ελαφρού εξοπλισμού, εξαιτίας του βάρους τους.

Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις

Οι πεζοπόροι αναζητούν συχνά ένα όμορφο, φυσικό περιβάλλον για πεζοπορία. Τα μέρη αυτά αποδεικνύονται συχνά ιδιαίτερα ευαίσθητα, με την έννοια ότι οι πεζοπόροι μπορεί άθελά τους να επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον που απολαμβάνουν. Ενώ η δράση ενός ατόμου μπορεί να μην επηρεάσει ιδιαίτερα το περιβάλλον, η μαζική επίδραση μεγάλου αριθμού πεζοπόρων μπορεί να υποβαθμίσει το περιβάλλον. Η συγκέντρωση ξύλων, για παράδειγμα, σε μια ορεινή περιοχή για το άναμμα της φωτιάς, μπορεί να είναι ακίνδυνη αν γίνει μια φορά (εκτός από τον  κίνδυνο πυρκαγιάς). Η χρόνια ξύλευση, μπορεί ωστόσο να απογυμνώσει μια φυσική περιοχή από τα πολύτιμα στοιχεία της. Σε γενικές γραμμές, οι προστατευόμενες περιοχές, όπως τα πάρκα έχουν κανονισμούς, έτσι ώστε να προστατεύουν το περιβάλλον. Εάν οι πεζοπόροι ακολουθούν τους κανόνες, οι κίνδυνοι για το φυσικό περιβάλλον μπορούν να ελαχιστοποιηθούν. Σε αυτούς τους κανονισμούς συμπεριλαμβάνονται η απαγόρευση ανάμματος φωτιάς, ο περιορισμός της κατασκήνωσης σε συγκεκριμένα σημεία.

Πολλοί πεζοπόροι ασπάζονται την φιλοσοφία της Απάλειψης κάθε ίχνους: περπατώντας έτσι ώστε οι μελλοντικοί πεζοπόροι να μην μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία προηγούμενων πεζοπόρων. Οι υποστηρικτές αυτής της φιλοσοφίας υπακούουν στους περιορισμούς της ακόμα και εν τη απουσία κανόνων. Οι οπαδοί αυτής της πρακτικής ακολουθούν αυστηρούς κανόνες σε ότι αφορά στα υπολείμματα τροφών, την συσκευασία των τροφίμων και τις αλλαγές στο γύρω περιβάλλον.

Μερικές φορές οι πεζοπόροι απολαμβάνουν την ενατένιση σπάνιων ή επικίνδυνων ειδών. Για την αποτροπή δυσμενών επιπτώσεων, οι πεζοπόροι θα πρέπει να μαθαίνουν τις συνήθειες και ενδιαιτήματα των απειλούμενων ειδών.

Η μόνη περίπτωση στην οποία ένας πεζοπόρος μπορεί να προκαλέσει μεγάλη επίπτωση στο φυσικό περιβάλλον, είναι η ακούσια έναρξη μιας δασικής πυρκαγιάς. Το 2005 για παράδειγμα, ένας Τσέχος περιπατητής έκαψε το 7% του Εθνικού Πάρκου Torres del Paine, στην Χιλή, όταν χτυπήθηκε η φορητή σόμπα αερίου που κουβαλούσε μαζί του. Η τήρηση των κανονισμών και χρήση συσκευών μαγειρέματος σε καθορισμένες περιοχές μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο έναρξης πυρκαγιάς.

Η εθιμοτυπία της πεζοπορίας

 Όταν δυο ομάδες πεζοπόρων συναντώνται σε ένα απότομο μονοπάτι, μπορεί να προκύψουν διαφορετικοί ισχυρισμοί ως προς την χρήση του μονοπατιού. Για την αποφυγή διαξιφισμών, ακολουθείται εθιμοτυπικά η παραχώρηση προτεραιότητας στην ομάδα που κινείται ανηφορικά.

  • Η ανάγκη να βαδίσει κανείς πολύ πιο αργά ή πολύ πιο γρήγορα από τον φυσικό ρυθμό βαδίσματος μπορεί να γίνει ενοχλητική και δύσκολη ως προς την τήρηση ενός σταθερού ρυθμού. Ακόμα πιο σοβαρό είναι το γεγονός ότι το αφύσικο βάδισμα αυξάνει δραματικά την κούραση και την εξάντληση καθώς και την πρόκληση τραυματισμών. Αν μια ομάδα χωριστεί σε γρήγορους και αργούς πεζοπόρους, οι τελευταίοι μπορεί να μείνουν πίσω ή να χαθούν. Μια συνηθισμένη πρακτική είναι να ενθαρρύνονται οι αργοί πεζοπόροι να περπατούν μπροστά -μπροστά , προσαρμόζοντας όλοι οι υπόλοιποι το περπάτημά τους σε αυτό το ρυθμό. Μια άλλη συνήθεια είναι ο έλεγχος του πίσω μέρους της πορείας από έμπειρους πεζοπόρους εκ περιτροπής, έτσι ώστε η ομάδα να είναι ασφαλής.
  • Σε γενικές γραμμές οι πεζοπόροι απολαμβάνουν την ηρεμία του φυσικού περιβάλλοντος.

Οι δυνατοί ήχοι, όπως οι κραυγές ή οι έντονες συζητήσεις, καθώς και η χρήση κινητών τηλεφώνων, διαταράσσουν αυτή την απόλαυση.

 Κίνδυνοι

Η πεζοπορία μπορεί να κρύβει κινδύνους για την προσωπική ασφάλεια, όπως επικίνδυνες συνθήκες κατά την διάρκεια της πεζοπορίας καθώς επίσης και συγκεκριμένα ατυχήματα  ή ασθένειες. Η διάρροια έχει διαπιστωθεί ότι είναι μια από τις συνηθέστερες ασθένειες που προσβάλει τους πεζοπόρους μεγάλων αποστάσεων στην Ηνωμένες Πολιτείες.

Η τοξική βλάστηση που προκαλεί εξανθήματα μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα ενοχλητικοί για τους πεζοπόρους. Στις επικίνδυνες συνθήκες πεζοπορίας συγκαταλέγονται επίσης ο αποπροσανατολισμός ( με συνέπεια να χάσει κανείς το δρόμο του) , οι κακές καιρικές συνθήκες, τα επικίνδυνα εδάφη, ή η επιδείνωση προϋπάρχουσας ιατρικής κατάστασης. Στα συνηθισμένα ατυχήματα συμπεριλαμβάνονται οι διαταραχές στον μεταβολισμό (από αφυδάτωση ή υποθερμία), οι τοπικοί τραυματισμοί ( όπως τα κρυοπαγήματα ή τα εγκαύματα από τον ήλιο), οι επιθέσεις από ζώα καθώς και τα εσωτερικά τραύματα (όπως το διάστρεμμα στον αστράγαλο).

Σε διάφορες  χώρες, τα σύνορα δεν είναι σηματοδοτημένα επαρκώς. Για παράδειγμα, το 2009, το Ιράν αιχμαλώτισε τρεις Αμερικανούς περιπατητές κατά την διάρκεια πεζοπορίας. Πολλά έθνη, όπως η Φινλανδία, έχουν ειδικούς κανονισμούς που διέπουν την πεζοπορία σε διασυνοριακό επίπεδο.

  • Για περισσότερες πληροφορίες: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ - ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗΣ (www.eooa.gr)
 Τimbertrail.gr 
 

ahm logo_gr

worldsmarathons

               logo1   

logo marathonios_2018

αρχείο λήψης