Συνέντευξη: Nina Caprez –Silbergeier – Άλπεις, 8b/+ PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
MOUNTAIN FUN
Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011 11:42

Η 24χρονη Ελβετίδα αναρριχήτρια Nina Caprez, είναι η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε την παραδοσιακή διαδρομή πολλαπλών θέσεων με βαθμό δυσκολίας (8b/+) στην ορεινή, ασβεστολιθική, περιοχή του Rätikon, στην Ελβετία. Η Caprez, μια από τους αστέρες των αγώνων, έχει επικεντρώσει τελευταία το ενδιαφέρον της σε όμορφες και δύσκολες διαδρομές.

Από τον Jack Geldard

Πρόσφατα αναρριχήθηκε στην εκπληκτική διαδρομή "Delicatessen" πάνω στους ανάγλυφους βράχους της Κορσικής, με βαθμό δυσκολίας 8b, κατόρθωμα, το οποίο επισκιάζει σήμερα η εξαιρετικά σημαντική αναρρίχησή της στο Silbergeier.

Σύμφωνα με το χαρακτηριστικό στιλ του Rätikon, ο Kammerlander φτιάχνοντας την διαδρομή από το μηδέν,  διένυσε μεγάλα διαστήματα χωρίς προστασία, με εξαιρετικές αναρριχητικές ικανότητες στα κενά, σε κάθετους και επικλινείς βράχους, χωρίς κανένα σχεδόν κράτημα.
Nina Caprez
Στην λίστα με όσους επιχείρησαν αυτή την διαδρομή μπορεί κανείς να διαβάσει ονόματα κορυφαίων αναρριχητών τις δυο τελευταίες δεκαετίες, όπως ο Beat Kammerlander, ο Stefan Glowacz, ο Pietro dal Prà και πιο πρόσφατα, ανάμεσα σε μερικούς άλλους,  ο Nico Favresse,

Η Νίνα δοκίμαζε την συγκεκριμένη διαδρομή μαζί με το αγόρι της και κορυφαίο Ελβετό αναρριχητή Cedric Lachat, ο οποίος είχε σημειώσει μια εξαιρετική άνοδο πριν από τη Nina. Ο Cedric, πιο γνωστός ίσως στο Ηνωμένο Βασίλειο για τις κορυφαίες αγωνιστικές του επιδόσεις (στο lead και στο boulder) δεν είναι πρωτάρης στην αναρρίχηση σε μεγάλες και δύσκολες βραχώδεις επιφάνειες. Το 2009 επεχείρησε για πρώτη φορά την διαδρομή Free Rider στο El Capitan, επιτυγχάνοντας την καλύτερη άνοδο στο El Cap εκείνης της εποχής.

Η Nina Caprez έχει αναρριχηθεί αρκετές φορές σε διαδρομές πολλών στάσεων σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της διαδρομής 8 θέσεων με βαθμό δυσκολίας 8a+ στο Ali Baba της Νότιας Γαλλίας. Το αναρριχητικό της παρελθόν, το οποίο αναλύεται πιο κάτω, προκύπτει από την εμπειρία της στις ορεινές διαδρομές πολλών θέσεων. Στην συνέχεια εξελίχτηκε σε μια από τις κορυφαίες αναρριχήτριες σε αγωνιστικό επίπεδο και σήμερα μεταφέρει όλη αυτές τις ικανότητες της σκαρφαλώνοντας σε βράχους που κόβουν την ανάσα…
 
Συνέντευξη: Nina Caprez στο Silbergeier 
Είσαι από την περιοχή του Rätikon, σωστά;
 
Μεγάλωσα στην κοιλάδα του Prättigau, κοντά στο Rätikon, οπότε άρχισα να αναρριχώμαι εκεί από τα 13 μου . Ξεκίνησα σκαρφαλώνοντας σε εύκολες, κλασικές, διαδρομές πολλαπλών θέσεων, για περίπου 4 χρόνια.
Ξεκινώντας την αναρρίχηση στο Rätikon, μεγάλωσα με την φράση: «Μερικές φορές δεν μπορείς να πέσεις». Οπότε το κεφάλι μου είναι αρκετά γερό και όταν δεν μπορώ να πέσω, δεν πέφτω, γιατί δεν θέλω σπασμένα κόκκαλα!.
Στα 17 μου έμαθα την φράση «αθλητική – αναρρίχηση».
Δυο χρόνια μετά πήρα μέρος στον πρώτο μου διαγωνισμό και συνέχισα να λαμβάνω μέρος για αρκετό χρονικό διάστημα, διατηρώντας πάντα ένα μεγάλο πάθος και την αναρρίχηση σε βράχους. Πριν από δυο χρόνια σταμάτησα εντελώς να παίρνω μέρος σε διαγωνισμούς  και άρχισα να επικεντρώνομαι στις δυσκολίες της αναρρίχησης πολλών θέσεων.

Γιατί επέλεξες το Silbergeier?
ninacaprez 8  02
 
Όταν μεγαλώνεις στο Rätikon, το Silbergeier προβάλει σαν μύθος. Αυτή η διαδρομή ήταν και είναι κορυφαία  και από τότε που ξεκίνησα την αναρρίχηση είχα στο μπάνιο μου την αφίσα του Pietro dal Prà. Αυτή η διαδρομή ήταν πάντα το όνειρό μου!

Είναι πραγματικά μια δημοφιλής και παραδοσιακή διαδρομή, ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σου;

 Ναι φυσικά! Η διαδρομή ήταν τέλεια. Πρέπει να είσαι πραγματικά δυνατός στα μικρά κρατήματα, η κίνηση στα πόδια πρέπει να είναι πολύ καλή, χρειάζεσαι πολύ καλή ισορροπία στις τραβέρσες, δεν πρέπει να φοβάσαι τις μεγάλες αποστάσεις χωρίς προστασία, πρέπει με λίγα λόγια να είσαι λιγάκι «άρρωστος», και αυτό ακριβώς είμαι εγώ.

Ταίριαζε επομένως στο στιλ σου;
 
Απόλυτα. Αν είμαι δυνατή σε κάτι, είναι η αλήθεια, είναι το συγκεκριμένο στιλ. Πιστεύω πραγματικά ότι ήμουνα σε πολύ καλή φόρμα και ήθελα πάρα πολύ να το κάνω.

Ξέρουμε περιέχει μεγάλα κομμάτια διαδρομής χωρίς προστασία, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που κάνει την διαδρομή «πικάντικη», διεξάγεται ωστόσο σε πραγματικά ορεινό έδαφος, με κακές καιρικές συνθήκες και δυσκολίες πρόσβασης;
 
Χμμμ, πρόκειται σχεδόν για ορεινό έδαφος. Η πρόσβαση εκεί διαρκεί περίπου 1.5 ώρες και στην τελευταία ώρα πρέπει να σκαρφαλώσεις με σταθερά σχοινιά.
Τον καιρό είναι δύσκολο να τον προβλέψεις. Ήθελα πραγματικά να σκαρφαλώσω πριν το καλοκαίρι, γιατί εκείνη την περίοδο ο ήλιος καίει όλη την μέρα τα πετρώματα και το απόγευμα εκδηλώνονται συχνά καταιγίδες.
Φέτος τον Ιούνιο έβρεξε αρκετά. Δυο μέρες είχε λιακάδα και μετά πάλι ισχυρές βροχές για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι δυνατές βροχές ήταν και το κυριότερο πρόβλημά μας, οι λαβή ήταν πάντα λίγο βρώμικη. Επίσης η βροχή μετατρέπεται συχνά σε χιόνι και ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο να σκαρφαλώσει κανείς.

Θα σκεφτόσουν άλλη μια ανάβαση στο Ratikon, στο WoGu (8c) για παράδειγμα; Ή μια καινούρια διαδρομή;
 
Άκουσα ότι στο WoGu θα υπάρχουν κολλημένες λαβές, οπότε δεν ξέρω... Αλλά υπάρχουν μερικές κλασικές διαδρομές που θα πρότεινα όπως οι: Intifada και Lilith στο Schweizerzoo, Caladriel και Via Accacia

Πως συγκρίνονται αυτού του είδους οι διαδρομές με τις μικρότερες; Τι είδους εμπειρία ή ποιες τακτικές πιστεύεις ότι παίζουν ρόλο σε αυτές;
 
Η αναρρίχηση πολλαπλών θέσεων απαιτεί πολύ καλή σωματική υγεία. Στο ξεκίνημα της τεχνικής ανόδου μπορεί να συναντήσεις μεγάλα μονοπάτια, κουβαλώντας ένα βαρύ σακίδιο. Τότε είναι πολύ σημαντικό να προσαρμόσεις την τεχνική σου στις δυσκολίες της διαδρομής.
177397
Στις διαδρομές πολλαπλών θέσεων, μπορεί να σας πάρει μερικές μέρες για να φτάσετε από την μια άκρη στην άλλη και συχνά είναι τόσο δύσκολο, που μπορεί να σε πιάσει κατάθλιψη και να αρχίσεις να σκέφτεσαι ότι δεν πρόκειται ποτέ να περάσεις από όλες τις θέσεις. Επίσης μπορεί να χρειαστεί να σκαρφαλώσεις με ένα μικρό σχοινί ανάσυρσης στην ζώνη σας και ένα μικρό τροχό για την ανάσυρση του σακιδίου, πολλά πράγματα δηλαδή, είναι αρκετά διαφορετικό. Όσο μεγαλύτερη εμπειρία έχει κανείς, τόσο λιγότερο χρόνο και ενέργεια ξοδεύει σε ένα τοίχο.
Ο πιο σημαντικός παράγοντας όμως είναι ο παρτενέρ σου. Προσωπικά , μπορώ να αναρριχηθώ με κάποιον που έχει αντίστοιχα ισχυρό κίνητρο για την διαδρομή. Δεν μπορώ να πάρω κάποιον μαζί μου απλώς για να μου δώσει ένα ρελέ και να μου ανεβάσει το σχοινί.
Η αναρρίχηση πολλών θέσεων είναι πάντα μια μεγάλη περιπέτεια γιατί φτάνεις στα όρια σου, μπλέκεις σε δύσκολες συνθήκες και χρειάζεται να παλέψεις πολύ για να απεμπλακείς μαζί με τον παρτενέρ σου. Το να μοιράζεσαι είναι το παν!
 
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια? Περισσότεροι μεγάλοι βράχοι? Νέες διαδρομές?

Είναι δύσκολο για μένα να το πω αυτό. Έχω μερικές διαδρομές στο μυαλό μου που θα θελα πολύ να κάνω, αλλά το πότε, δεν το ξέρω. Ίσως μπορέσω να πάω στο Eiger North Face. Θα ήθελα να αναρριχηθώ στο Deep Blue Sea, στο La Voie Petit στο  Grand Capucin, και τα «Λευκά Όρη» δείχνουν υπέροχα! Την επόμενη χρονιά θα ήθελα να πάω στο Yosemite στην California.
Αυτή την χρονιά, αναρριχήθηκα ήδη σε αυτή την διαδρομή, οπότε αισθάνομαι αρκετά ελεύθερη να κάνω και άλλες διαδρομές που πάντα ονειρευόμουν, όμως δεν χρειάζεται να είναι τόσο δύσκολες, ήρεμα πράγματα απλώς! Τον Οκτώβρη θα πάω στο Petzl Roc στην Κίνα και αμέσως μετά, θα χρειαστώ νομίζω λίγες διακοπές με τον Cédric.

Τελευταία Ερώτηση – Αν μπορούσες να σχεδιάσεις την δική σου «ιδανική διαδρομή» - πως θα ήταν? Που και σε ποιόν βράχο? Με ποιόν? Η ονειρεμένη αναρρίχηση!'
 
Μια μοναδική ονειρεμένη διαδρομή δεν υπάρχει για εμένα. Το όνειρό μου είναι αναρριχηθώ σε πολλά διαφορετικά στιλ, τοίχους, βράχους και χώρες του κόσμου. Είμαι τόσο περίεργη για το τι έχει να προσφέρει αυτός ο κόσμος σε εμένα και έχοντας αναρριχηθεί με ένα στιλ χρειάζομαι συχνά μια αλλαγή. Μετά το Silbergeier, θέλω να κάνω λίγο bouldering και η επόμενη διαδρομή πολλαπλών θέσεων θα είναι σε κάποιο απότομο βράχο, αρκετά υπέφεραν τα πόδια μου!
 
Timbertrail.gr / Νοέμβριος 2011
 
 
 

ahm logo_gr

worldsmarathons

               logo1   

logo marathonios_2018

αρχείο λήψης